Już we wczesnym okresie życia dziecko ćwiczy sprawności i zdobywa umiejętności będące podstawą późniejszych sukcesów szkolnych i harmonijnego funkcjonowania emocjonalnego i społecznego. Małe dziecko rozwija się w obszarach, które są ze sobą ściśle powiązane, dlatego w czasie terapii trzeba uwzględnić oddziaływania zarówno w sferze ruchowej (duża i mała motoryka), kształtowania się operacji umysłowych, integracji doznań zmysłowych, rozwoju percepcji zwłaszcza wzrokowej i słuchowej oraz co bardzo ważne w delikatnej materii emocji.

Zajęcia prowadzone są w atrakcyjnej formie i przy wykorzystaniu metod pozwalających utrzymać uwagę i motywację do ćwiczeń. Wykorzystywane są w zależności od potrzeb elementy metod: Weroniki Sherborne, Dobrego Startu, Integracji Sensorycznej, Dziecięcej Matematyki, arteterapii, ćwiczeń sprawnościowych. Koniecznością jest oddziaływanie na różne aspekty rozwoju dzieci i wykorzystanie ich naturalnej w tym wieku energii i radości życia. Zabawy terapeutyczne odbywają się w przeważającej części na dywanie, w ruchu, z wykorzystaniem atrakcyjnych sprzętów i przedmiotów, rzadko w typowo „stolikowej” aktywności.

Terapia może być również wskazana w przypadku dzieci budzących niepokój opiekunów (rodziców, nauczycieli w przedszkolu) swoją wyjątkową ruchliwością i niepokojem, trudnościami w utrzymaniu uwagi, kłopotami w zakresie koordynacji i płynności ruchu, sposobem funkcjonowania emocjonalnego lub funkcjonowania w grupie, albo jakimkolwiek innym nietypowym lub dziwnym zachowaniem.

Bardzo istotne jest wsparcie, że terapia dzieci młodszych pozwala na wspomożenie lub wyrównanie rozwoju umiejętności i sprawności na wczesnym etapie pojawiania się ewentualnych zaburzeń, co pozwala uniknąć skutków nawarstwiania się trudności i pojawiania się wtórnych problemów emocjonalnych np. związanych z trudnościami szkolnymi.

Ważne jest, żeby pomóc dziecku wyrównać braki jak najwcześniej, zanim nawarstwią się różne problemy.

Opracowała Katarzyna Dróżdż