Jednym z najważniejszych problemów, na który napotyka współczesna szkoła są niepowodzenia szkolne. Mogą one wynikać m. in. z zaburzeń rozwoju ruchowego u dzieci (mała sprawność manualna, niezręczność ruchowa całego ciała), zaburzeń rozwoju funkcji poznawczych (odchyleń w rozwoju percepcji wzrokowej, słuchowej, orientacji przestrzennej), zaburzeń rozwoju emocjonalno – społecznego (nadpobudliwość lub zahamowanie psychoruchowe), zaburzeń mowy. Sprawność wymienionych funkcji niezbędna jest do prawidłowego opanowania techniki czytania, pisania i liczenia. Odpowiedzią na tego typu problemy są zajęcia korekcyjno – kompensacyjne.

Odpowiednia organizacja zajęć oraz dobór właściwych metod i ćwiczeń często daje uczniom szansę nie tylko na osiągnięcie sukcesów dydaktycznych, ale również poprawę funkcjonowania w sferze emocjonalnej i społecznej.

W czasie zajęć korekcyjno – kompensacyjnych uwzględnia się indywidualne potrzeby i możliwości dziecka, usprawnia się przede wszystkim funkcje najbardziej zaburzone, pracę rozpoczyna się od ćwiczeń łatwych i stopniowo przechodzi się do ćwiczeń coraz trudniejszych, następuje utrwalenie zdobytych umiejętności.

Prawidłowy przebieg terapii pedagogicznej w dużej mierze uzależniony jest także od pracy rodziców z dzieckiem w domu.

Opracowała Lidia Utrat-Milecka